1.
HET VERDRAG VAN PARIJS (1951)
Dit verdrag wordt algemeen beschouwd
als een geesteskind van de Franse zakenman en diplomaat Jean Monnet.
Volgens hem kon de vrede in Europa slechts bereikt worden door nauwe
economische samenwerking tussen de militaire machten Frankrijk, Duitsland en
het Verenigd Koninkrijk.
De drie recentste oorlogen tussen
Frankrijk en Duitsland (de twee wereldoorlogen en daarvoor de Frans-Duitse
Oorlog) hadden als economische inzet onder meer de steenkoolwinningsgebieden en
bijbehorende staalindustrie van de Ruhr, Elzas-Lotharingen en het Saarland. Een
economisch samenwerkingsverband dat precies deze economische belangen
loskoppelde van het nationale staatsbelang, zou dus een belangrijk risico op
internationale conflicten wegnemen.
Op 9 mei 1950 hield de Franse minister
van Buitenlandse Zaken, Robert Schuman, een opmerkelijke rede waarin hij
niet alleen Duitsland, maar alle Europese landen uitnodigde tot een dergelijke
verregaande samenwerking. Er wordt aangenomen dat Jean Monnet zo niet de
auteur, dan toch de inspirator was van de belangrijkste passages. Deze
uitnodiging was de directe aanleiding voor de start van de onderhandelingen die
leidden tot het Verdrag van Parijs. Het Verdrag van Parijs werd ondertekend
door zes landen: België, Nederland,
Luxemburg, Italië, Frankrijk en de
Bondsrepubliek Duitsland. De Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) was geboren.
2.
HET VERDRAG VAN ROME (1957)
Het Verdrag van Rome, voluit het Verdrag tot oprichting
van de Europese Economische Gemeenschap, was een verdrag in 1957 waarmee de
Europese Economische Gemeenschap (EEG) gevestigd werd, de voorloper van de
Europese Unie.
De zes landen die het verdrag sloten ("Europa van de
Zes") waren België, Nederland,
Luxemburg, de Bondsrepubliek Duitsland, Frankrijk en Italië.
Het verdrag van Rome breidde de economische samenwerking
uit tot meer sectoren van de economie. De nadruk lag evenwel lange tijd op een
eenvormig stelsel van landbouwsubsidies. Er kwam één tolvrije regio met
gemeenschappelijke buitengrenzen (een douane-unie, zonder binnengrenzen maar
met gemeenschappelijke buitengrenzen voor derden).
Men spreekt ook wel van de Verdragen van Rome. Naast de
oprichting van de EEG werd ook een verdrag gesloten ter oprichting van de
Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (EURATOM).
Euratom was bedoeld voor het beheer van gemeenschappelijke ontwikkeling van
kernenergie (voor vreedzame doeleinden).
3.
DE EUROPESE AKTE (1986)
In 1986 werd de
Europese Akte door de twaalf lidstaten ondertekend.
De lidstaten stelden zich tot doel om op uiterlijk op 1 januari 1993 de Europese interne
markt te realiseren. De interne markt van de Europese Unie is een
gemeenschappelijke markt met vrij verkeer van goederen, diensten, kapitaal en
personen waarbinnen de Europese burgers vrij kunnen wonen, werken, studeren of
zakendoen.
4.
HET VERDRAG VAN MAASTRICHT (1992)
Het verdrag trad in werking op 1
november 1993.
Door het verdrag werd de Europese Unie opgericht.
Onder andere werd in het verdrag
bepaald dat er een Economische en Monetaire Unie (EMU) gevormd zou
worden, met een gemeenschappelijke munteenheid, die de 'EURO' genoemd
zou worden. Voor de invoering van de monetaire unie werd een Europese
begrotingsdiscipline afgesproken, de zogenaamde "Maastrichtnorm".
Verder werd er een kader ontworpen voor de toekomstige politieke en economische
eenmaking.
Het verdrag werd ondertekend door België, Denemarken, Duitsland, Griekenland,
Spanje, Frankrijk, Ierland, Italië, Luxemburg, Nederland, Portugal en het Verenigd Koninkrijk.
